بفتح اول منسوب به يمان صورتى ديگر از يمن ( 10 ) - بويهء وصلت : آرزوى وصول و رسيدن ( 11 ) - همش : هم او را ، حرف دوم به ضرورت شعرى ساكن شده است ( 12 ) - ملكت : بضم اول پادشاهى ص 524 ( 1 ) - به بالا تن نيزه : در صفحهء 377 ج 1 تاريخ ادبيات در ايران ، تأليف دكتر ذبيح اللّه صفا ، اين مصراع چنين ضبط شده است « نبايد تن تير و پشت كيانى » و در لغت فرس اسدى به گواه واژهء « تهم » بمعنى بىهمتا بود به بزرگى جسم و قامت ، مصراع دوم به اين صورت آمده است « و بالا و تن تهم و نسبت كيانى » از جمع اين موارد به نظر مىرسد كه شايد مصراع دوم در اصل چنين بوده است « نبايد تن تهم و پشت كيانى » مراد از پشت كيانى همان نژاد و نسب كيانى است - مرحوم دكتر فياض در حاشيه نوشته‌اند : . . . مقام مقتضى آنست كه بگويد با بودن شمشير و دينار داشتن نسب عالى لازم نيست ( 2 ) - سخت تمام : نيك كامل و تام ( 3 ) - به زياد : زيست كناد ، فعل دعائى سوم شخص مفرد ( 4 ) - بردارم : بگيرم ( 5 ) - ديباى خسروانى : حرير سلطنتى ، موصوف و صفت نسبى ( 6 ) - زربفت : زربافته ، نوعى حرير كه در آن تارهاى زرين به كار برند ، صفت مركب مفعولى ( 7 ) - و اللّه . . . : و خداوند كه ياد وى گرامى باد به نيت و اعتقاد نيك بنعمت و احسان خويش توفيق بخشنده است